Κλειστό παράθυρο
απ΄έξω πέρασε
μικρή ζωή που μας προσπέρασε
Το σπίτι άδειο
ένα ναυάγιο στην πλημμύρα του κόσμου
κι άρωμα δυόσμου
σ’ενα φιλί που μου’χες δώσει μια φορά
και μ’ είχες σώσει -
σ’ είχα προδώσει
Η μέρα νύχτωσε
και με ξενύχτησε ένα σκυλί στο δρόμο
που αλλύχτησε
Χτυπάει το τζάμι
ποιος να'ναι - δεν περιμένω κανέναν τέτοια ώρα
ίσως η μπόρα
Ποιος δε φοβάται
το δειλινό που δεν αργεί
κι αιμορραγεί
Σε κάθε χτύπο
του ρολογιού είν’ η καρδιά ενός παιδιού
που αιμορραγεί-
μπροστά στο δειλινό
Αναρτήσεις
