Το μπάρκο του έρωτα

Ταξίδι θα φύγω με άγνωστη πλεύση
κι αν θέλω στο τέλος να έχω μια γεύση
θα ’ναι το αρμυρό το φιλί σου

Κι αν έχει στεριές με σένα να ζήσω
ψυχή μου την άβυσσο δε θα μετρήσω
μαζί σου τους κάβους θα λύσω

Και όταν το κύμα ζητάει το κορμί μου
στον άγριο αέρα να μείνεις μαζί μου
στα ρέλια σφιχτά να με δέσεις

Αυτό το ταξίδι μαζί ξεκινήσαμε
ναύτες απαίδευτοι σε μπάρκο γενναίο
Σ’αυτό το ταξίδι το χρόνο τον σβήσαμε
στο άγνωστο ζήσαμε, κι ήταν ωραίο

Κι αν φοβηθείς τις σκιές, μην τρομάξεις
μες στις σπηλιές σου φωτιές να ανάψεις
στους τοίχους για μένα να γράψεις

Ξημέρωμα φεύγω για νέα ταξίδια
στην πλώρη μου έχω καινούργια πυξίδα
να βγω στα πελάγη του έρωτα

Αυτό το ταξίδι μαζί ξεκινήσαμε
ναύτες απαίδευτοι σε μπάρκο γενναίο
Σ’αυτό το ταξίδι το χρόνο τον σβήσαμε
στο άγνωστο ζήσαμε, κι ήταν ωραίο

Μέχρι να έρθει ο γλάρος

Και όσες φορές ταξίδεψα, ήταν στεριανό το ταξίδι
Καμιά θάλασσα δε χώρεσε τη μοναξιά μου
Και δεν ήθελα να χαλάσω το όνειρο - δεν ήθελα να πετάξω τη ζωή μου
'Ισως o γλάρος έρθει κάποτε, να με πάρει στα φτερά του ταξίδι
Έτσι, θα δω τη θάλασσα από ψηλά και θα την πιω όλη με τα μάτια
Μια ρουφηξιά